... ταξίδια μέσα απο το πορφυρό χρώμα του κρασιού ... ερωτογητέματα ... { keep dreaming } ....

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

ο πρόλογος μιας παρουσίασης ενός βιβλίου ...


πρέπει να προλογίσω το βιβλίο ενός φίλου μου γιατί αυτός που θα το προλογούσε αρρώστησε εκτάκτως …. η μόνη λύση της στιγμής είμαι εγώ για τον φίλο μου …. δεν θέλω αλλά με πείθει με τον τρόπο του  … δύσκολο να του αντισταθώ και έτσι θα το κάνω  υποχρεωτικά να μην του χαλάσω χατίρι … έφτασε η ώρα της ιερής στιγμής …  όλα είναι στην εντέλεια για την παρουσίαση του βιβλίου … τι δημοσιογράφοι , τι ο δήμαρχος , τι ο εκδοτικός οίκος  , επίσημα πρόσωπα της περιοχής , και μέσα μαζικής ενημέρωσης …. ο κόσμος αρχίζει και μαζεύεται  στην σάλα παρουσίασης του βιβλίου , και τι κέτερινγκ είναι στα ύψη … σερβίρουν ποτά στους προσκεκλημένους  χαμογελώντας τους  , και όλα πριν την έναρξη κυλούν ομαλά … έχω φοβερό τράκ αλλά πρέπει να το ξεπεράσω … ένα ουίσκυ με πάγο είναι ότι πρέπει … αισθάνομαι μοναχικός γιατί δεν ξέρω κανένα και ξέρω πως πρέπει να προλογίσω το βιβλίο με απόλυτη σοβαρότητα … ευτυχώς που είμαι οργανωμένος …  πρέπει να σταθώ αντάξιος των προσδοκιών του φίλου μου … ήρθε η ώρα …. όλοι κάθονται στις καρέκλες τους , οι επίσημοι είναι στην πρώτη σειρά και εγώ περιμένω την σειρά μου να μιλήσω …. 

_ αγαπητοί κύριοι μαζευτήκαμε όλοι εδώ για να μιλήσουμε για το βιβλίο μου «όσα δεν παίρνει ο άνεμος αλλά η σκούπα» και θεωρώ μεγάλη τιμή μου που παρευρεθήκατε και με τιμάτε με τον τρόπο σας …. όμως ας ξεκινήσουμε την διαδικασία , και για αρχή θα προλογίσει κ κύριος γιάννης , καλός φίλος και κρητικός … 

χειροκροτήματα ακούγονται και ήρθε η σειρά μου …. δεν έχω ιδέα τι να πω , αλλά έχω τόλμη … μπορεί να έχω τράκ αλλά θα τους  επιβληθώ … κάθομαι στο τραπέζι με τον φίλο μου τον συγγραφέα και τον αντιπρόσωπο του εκδοτικού οίκου και απέναντί μου έχω το ακροατήριο … επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή και όλοι περιμένουν να με ακούσουν … με αργές αλλά σίγουρες κινήσεις βγάζω από την τσάντα μου 500 φύλα  Α4 και τις ακουμπάω στο τραπέζι … ρίχνω μια ματιά στο ακροατήριο και έχει μείνει έκπληκτο … οι περισσότεροι γουρλώνουν τα μάτια τους με τις σελίδες , αλλά εγώ απτόητος … τους χαμογελάω και παίρνω το μικρόφωνο …

_ αγαπητοί φίλοι , δεν θα σας κουράσω … λίγες σελίδες έγραψα και μέσα από αυτές θα κάνω μια μικρή περίληψη για το βιβλίο … ξέρω πως περιμένετε να ακούσετε τον συγγραφέα  να σας  μιλήσει και να χρωματίσει με τα δικά του λόγια τι τον έκανε να γράψει αυτό το βιβλίο μέσα από την ψυχοσύνθεση του που μεταφράστηκε σε βιβλίο 180 σελίδων , αλλά ο πρόλογος πριν από το βιβλίο είναι το ήμισυ … αλλά από τις 1000 σελίδες θα σας διαβάσω πολύ λιγότερες και δεν θα σας κουράσω … 700 είναι αρκετές ? 

Οι καλεσμένοι δεν μιλάνε , άλλοι έχουν παγώσει κοιτώντας τόσες σελίδες , άλλοι κοιτάζουν αδιάφορα στο ταβάνι , και οι περισσότεροι δεν μιλάνε από θέμα λεπτότητας … είμαι πολύ αυστηρός και επιβλητικός … φοράω τα γυαλιά μου  απτόητος και συνεχίζω τον πρόλογο μου … 

_ φίλοι μου διαπιστώνω πως περιμένετε με αγωνία να σας διαβάσω  όσα πενιχρά έχω γράψει για τον συγγραφέα , αλλά όμως σας καταλαβαίνω απόλυτα … ας ξεκινήσω και ας δώσουμε μια πινελιά στο έργο του … 

όλοι έχουν παγώσει και δεν το πιστεύουν  … τόσες σελίδες  θα ακούσουν από εμένα ? … θα τους πάρει το ξημέρωμα και ήδη άρχισαν να αγανακτούν … πιάνω την πρώτη σελίδα , την φέρνω κοντά μου και αρχίζω να εξιστορούμαι … 

_ φίλοι , τα λόγια είναι περιτά , όσο και αν προσπαθήσω να περιγράψω το έργο του φίλου μου δεν  αρκούν όσα θα σας περιγράψει ο ίδιος ο συγγραφέας …. ξέρω πως όσα και να αναφέρω πάντα τον καλύτερο λόγο θα έχει ο συγγραφέας … δεν θα μιλήσω για αυτόν , ούτε για το έργο του … καλύτερα να μιλήσει αυτός …. φίλε μου συγγραφέα η σειρά σου να μιλήσεις για τον συναισθηματικό σου κόσμο και τις ευαισθησίες σου … όσα και αν περιγράψω εγώ  για την αναφορά του βιβλίου σου και τον συναισθηματικό σου κόσμο , καθώς και το κίνητρο που σε έκαναν να αποτυπώσεις τις σκέψεις σου σε αυτό το βιβλίο είναι περιτά … 1000 σελίδες δεν φτάνουν αλλά καλύτερα να τα πεις εσύ ο ίδιος  … δικός σου ο λόγος … ο λόγος ανήκει στον συγγραφέα … 

Ο κόσμος αρχίζει και παίρνει βαθιές ανάσες , άλλοι  έχουν την έκφραση ικανοποίησης πως δεν θα τους πρήξω με την πολυλογία μου και με καταχειροκροτάνε … βασικά περιμένουν να τελειώσει ο συγγραφέας , να τον χειροκροτήσουν , ύστερα  να τρέξουν στον μπουφέ να γευτούν τα μεζεδάκια και να κάνουν τα πηγαδάκια τους μετά , αλλά και εγώ όμως ε ? …. τους έσκισα με την επιβλητικότητα μου και το ύφος μου …. Είμαι σοβαρός κριτικός στα μάτια τους , αλλά δεν θα μάθουν ποτέ πως είμαι κρητικός και όχι κριτικός … άλλη τρέλα λέμε … 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου